معمولاً به پلاستیک های مورد استفاده در قالب گیری تزریقی فلزات اشاره می شود؟

پلاستیک MIM یک ماده پلیمری ویژه است که نقش مهمی در فرآیند قالب گیری تزریق فلز دارد. اگرچه این پلاستیک ها فقط به عنوان مواد حامل موقت وجود دارند، اما برای اجرای موفقیت آمیز فرآیندهای MIM بسیار مهم هستند. در طول قالب‌گیری تزریقی فلز، این مواد پلاستیکی پودر فلز را با مواد افزودنی مخلوط می‌کنند تا پریفرم‌ها یا «جسم‌های سبز» به شکل دلخواه را تشکیل دهند. این مواد پیش ساخته سپس زینتر می شوند و ذرات فلز را محکم به هم می چسبانند تا قطعات فلزی نهایی را تشکیل دهند.
بنابراین، پلاستیک MIM معمولاً به چه چیزی گفته می شود؟ هیچ پاسخ واحدی برای این سوال وجود ندارد، زیرا تولید کنندگان و متخصصان مختلف ممکن است از اصطلاحات مختلفی برای توصیف این مواد استفاده کنند. با این حال، اصطلاحات رایج در صنعت عبارتند از MIM Binder، Feedstock Binder یا Feedstock Polymer، در میان دیگران. این اصطلاحات همه به مواد پلاستیکی مورد استفاده در فرآیندهای قالب گیری تزریق فلز اشاره دارد.
انتخاب پلاستیک های MIM بر اساس عملکرد قطعه نهایی و الزامات فرآیند مورد نیاز است. معمولاً این مواد پلاستیکی باید دارای خاصیت چسبندگی خاصی باشند تا اطمینان حاصل شود که پودر فلز می تواند به طور یکنواخت مخلوط شود و شکل دلخواه را در طول فرآیند قالب گیری تزریقی حفظ کند. در عین حال، آنها همچنین باید در دماهای بالا پایدار باشند تا پایداری ساختاری را در طول فرآیند تف جوشی حفظ کنند و در قسمت نهایی کاملاً بسوزانند یا بدون باقی ماندن هیچ گونه اثری از بین بروند.
در فرآیند انتخاب پلاستیک MIM، سازندگان معمولاً عوامل زیر را در نظر می گیرند:
عملکرد چسب: پلاستیک ها باید بتوانند به طور موثر پودرهای فلزی را به یکدیگر بچسبانند تا مواد پیش ساخته با استحکام و شکل خاصی را تشکیل دهند.
عملکرد زینترینگ: پلاستیک ها باید در دماهای بالا پایدار باشند تا اطمینان حاصل شود که در طی فرآیند تف جوشی تجزیه نمی شوند یا نمی سوزند و می توانند به طور کامل بدون باقی ماندن هیچ گونه باقیمانده ای جدا شوند.
نقدینگی: پلاستیک برای پر کردن حفره های کوچک مختلف در قالب در حین قالب گیری تزریقی و حفظ شکل و اندازه مورد نظر، باید سیالیت خوبی داشته باشد.
اثربخشی هزینه: انتخاب پلاستیک MIM همچنین باید مقرون به صرفه بودن آن، از جمله هزینه های مواد اولیه، هزینه های پردازش و هزینه های پردازش بعدی را در نظر بگیرد.