一. انتخاب مواد مناسب و تطبیق آنها با قالب
1. پلی پروپیلن (PP)، پلی اتیلن (PE)، پلی وینیل کلرید (PVC) و پلی کربنات (PC) همگی پلیمرهای پزشکی با کارایی بالا هستند که اغلب در اتصالات خطوط لوله پزشکی استفاده می شوند. دلیل اصلی انتخاب این مواد، اطمینان از ایمن بودن قطعات و ماندگاری طولانی مدت در محیط های پزشکی است. برخی از پیش نیازها عبارتند از: این ماده باید استانداردهای پزشکی بین المللی مانند ISO 10993 و USP کلاس VI را داشته باشد تا مطمئن شود که هیچ گونه خطر شیمیایی یا بیولوژیکی برای افراد ایجاد نمی کند.
2. یافتن مواد قالب مناسب
انتخاب مواد قالب پلاستیکی مناسب به همان اندازه حیاتی است. P20، H13 و S136 برخی از فولادهای قالب رایج هستند. برای اطمینان از اینکه قالب میتواند کار خود را انجام دهد، باید بسیار سفت، مقاوم در برابر سایش و مقاوم در برابر خوردگی باشد. با فرآیند قالبگیری تزریقی پلیمرهای پزشکی که میتوانند دماهای بالا را تحمل کنند، سازگار باشد. وقتی مواد قالب و مواد تشکیل دهنده به درستی مطابقت داشته باشند، میتواند نرخ ضایعات را کاهش دهد، قالبها را طولانیتر کند و تولید را سرعت بخشد.
2، ساختار قالب تزریق
1. طراحی قالب برای اتصالات خط لوله پزشکی باید پیکربندی حفره داخلی پیچیده، ترتیب کانال جریان، راندمان قالبگیری و دقت اجزا را در نظر بگیرد. هنگام ساخت حفره های قالب، موارد زیر را در نظر داشته باشید:
2. ضخامت یکنواخت دیوار: اگر دیوارها ضخامت یکسانی نداشته باشند، ممکن است انحراف، حباب، یا کوچک شوند. برای جلوگیری از این امر، طراحی حفره باید به گونهای تنظیم شود که تغییرات ضخامت دیواره را کنترل کند. حفره داخلی صاف: حلقه قفل و کانال جریان داخلی اتصال باید بهطور هموار قالبگیری شوند تا قطعات شکسته یا به دام نیفتند. ساختار خوب: برای اطمینان از جریان یکنواخت مذاب و کاهش برآمدگیهای کوتاه یا دور شدن از گوشهها.
3. طراحی سیستم ریختن موقعیت دروازه: باید از سطوح آب بندی و عملکردی دور بماند تا عملکرد مفصل تحت تأثیر قرار نگیرد.
3. طراحی سطح طبقه بندی
1-موقعیت سطح جداسازی تأثیر مستقیمی بر نحوه مهر و موم شدن قطعات و ظاهر آنها دارد: برای به حداقل رساندن آسیب رساندن به اثر آب بندی، سطح جداسازی باید در مناطقی انتخاب شود که تا حد امکان نیازی به کاربردی نباشد. فرآیند قالب گیری تزریقی و نحوه تنظیم دقیق آن عملکرد و قابلیت اطمینان اتصالات خط لوله پزشکی مستقیماً به روش و تکنیک قالب گیری خط لوله پزشکی بستگی دارد. تنظیمات فرآیند قالب گیری تزریقی دمای تزریق: دمای مذاب را بر اساس خواص ماده تنظیم کنید تا مطمئن شوید که جریان دارد و کاملا پر می شود.
2-سرعت و فشار تزریق: حفره را به طور یکنواخت پر کنید تا از جوانه های کوتاه، حباب ها و فرزها جلوگیری کنید. فشار نگه داشتن و زمان خنک شدن: مطمئن شوید که قطعات به همان اندازه باقی می مانند و منقبض نمی شوند یا تغییر شکل نمی دهند.
تفاوت بین قطر داخلی و خارجی معمولاً بین 0.05 و 0.1 میلیمتر حفظ میشود. قرارگیری دقیق نقطه بازرسی و حلقه قفل باعث میشود که خط لوله بهطور ثابتی در کنار هم قرار گرفته باشد. برای جلوگیری از وقوع نشتی، سطح آببندی همسطح است و سوراخی ندارد.
3. تحمل و آزمایش برای اندازهگیری ابعاد مهم، از یک دستگاه اندازهگیری مختصات (CMM) یا یک پروژکتور نوری استفاده کنید. میتوانید آزمایش آنلاین را برای قطعات مهم تنظیم کنید تا مطمئن شوید که هر دسته یکسان هستند. استانداردهای تحمل مربوط به دستگاههای پزشکی ISO یا FDA- باید توسط قطعات قالبگیری تزریقی رعایت شود.
4. کیفیت سطح و بعد از درمان
1. سطح صاف چقدر است برای اطمینان از عدم وجود نشتی، سطح آب بندی به طور معمول به Ra 0.8 تا 1.2 μm نیاز دارد.
2. تمیز کردن و از بین بردن سوراخها طراحی قالب باید از شر سوراخها و آثار سوزن خلاص شود. برای اطمینان از ایمن بودن آنها برای مصارف پزشکی، قطعات باید پس از قالبگیری تزریقی تمیز و جدا شوند.
3. پردازش دوباره حفاری، برش گرم، یا جوشکاری اولتراسونیک را می توان در اتصالات با هدف خاص استفاده کرد. برای جلوگیری از تغییر ساختار قطعات، مهم است که قبل از پردازش ثانویه، فضایی را برای پردازش در مرحله طراحی قالب اختصاص دهید.
5. بهینه سازی راندمان تولید با استفاده از قالب های چند حفره ای
برای ایجاد اتصالات بیشتر خطوط لوله پزشکی، معمولاً از قالبهای{0}}چند حفره استفاده میشود. اطمینان حاصل کنید که اندازه هر قسمت حفره یکسان است، کانال جریان و سیستم اگزوز باید به گونهای ساخته شوند که متعادل باشد. بهبود سیستم خنککننده میتواند زمان چرخه را کوتاهتر کند و مطمئن شود که قطعات دقیق و پایدار هستند.
