وقتی صحبت از پلاستیک های مورد استفاده برای قالب گیری می شود، هزینه می تواند بسته به عوامل مختلفی از جمله نوع پلاستیک، فرآیند تولید و مقدار تولید متفاوت باشد. با این حال، برخی از انواع پلاستیک ها معمولاً برای اهداف قالب گیری مقرون به صرفه تر هستند. در اینجا چند نمونه هستند:
پلی اتیلن (PE): پلی اتیلن به دلیل ارزان بودن و تطبیق پذیری یکی از پرمصرف ترین پلاستیک ها است. این در اشکال مختلف مانند پلی اتیلن با چگالی بالا (HDPE) و پلی اتیلن با چگالی کم (LDPE) موجود است. پلی اتیلن به طور گسترده در کاربردهای مختلف از جمله بسته بندی، بطری، اسباب بازی و محصولات خانگی استفاده می شود.
پلی پروپیلن (PP): پلی پروپیلن یکی دیگر از پلاستیک های مقرون به صرفه است که برای قالب گیری استفاده می شود. خواص مکانیکی خوب، مقاومت شیمیایی و پایداری حرارتی را ارائه می دهد. PP معمولا در قطعات خودرو، کالاهای مصرفی، بسته بندی و تجهیزات پزشکی استفاده می شود.
پلی استایرن (PS): پلی استایرن یک پلاستیک ارزان قیمت است که به راحتی می توان آن را به اشکال مختلف قالب گیری کرد. اغلب در بسته بندی های یکبار مصرف، مواد عایق، محصولات خدمات غذایی و لوازم الکترونیکی مصرفی استفاده می شود.
پلی وینیل کلراید (PVC): PVC یک پلاستیک پرکاربرد است که به دلیل مقرون به صرفه بودن و دوام آن شناخته شده است. می توان آن را به اشکال مختلف قالب گیری کرد و معمولاً در ساخت و ساز، لوله ها، قاب پنجره ها، کابل های برق و علائم استفاده می شود.
اکریلونیتریل بوتادین استایرن (ABS): ABS یک پلاستیک همه کاره و مقرون به صرفه است که استحکام و سفتی اکریلونیتریل و استایرن را با چقرمگی پلی بوتادین ترکیب می کند. معمولاً در قطعات خودرو، محفظه های الکترونیکی، اسباب بازی ها و لوازم مصرفی استفاده می شود.
توجه به این نکته حائز اهمیت است که اگرچه این پلاستیک ها ممکن است برای قالب گیری نسبتاً ارزان تر باشند، اما هزینه کلی تولید همچنان می تواند بر اساس عواملی مانند پیچیدگی طراحی قالب، مقدار تولید شده، و هرگونه نیاز یا مشخصات اضافی برای محصول نهایی متفاوت باشد. . علاوه بر این، شرایط بازار و نوسانات قیمت مواد خام نیز می تواند بر هزینه کلی پلاستیک های مورد استفاده برای قالب گیری تأثیر بگذارد.
